Brecht Vandenbroucke en zijn ontwerp voor Kiwi Mate
Welkom in de creatieve wereld van Brecht Vandenbroucke, illustrator en beeldend kunstenaar, die met zijn unieke stijl en speelse verbeelding een opvallend ontwerp creëerde voor Yugen's Kiwi Maté smaak.
BRECHT, KAN JE ONS IETS VERTELLEN OVER JEZELF EN HOE JE PASSIE VOOR TEKENEN IS ONTSTAAN?
Ik ben Brecht Vandenbroucke, ondertussen 40 jaar, en actief als tekenaar, illustrator en beeldend kunstenaar. Tekenen is eigenlijk altijd een constante geweest in mijn leven. Als kind was ik er al voortdurend mee bezig, en dat is nooit veranderd. Het is misschien wel het enige waarvan ik zeker weet dat ik het kan en waar ik echt plezier uit haal.
WAAR HAAL JE JE INSPIRATIE VANDAAN?
Inspiratie komt eigenlijk van overal. De wereld rondom mij speelt daar een grote rol in: wat ik zie, kleuren, vormen, maar ook het nieuws. Daarnaast haal ik veel uit literatuur, boeken en objecten. Zelfs speelgoed of dingen die ik verzamel kunnen het vertrekpunt zijn van een idee.
Alles wat me interesseert, kan uiteindelijk een plaats krijgen in mijn werk. Het is een voortdurende stroom van indrukken die zich vertaalt naar beelden.
JE WERK LIJKT MODERN, MAAR JE PROCES IS EERDER TRAAG EN DOORDACHT. HOE ZIE JE DIE BALANS?
Ik probeer inderdaad hedendaags werk te maken, maar het proces van schilderen vertraagt mij bewust. In een snelle, moderne wereld is schilderen net iets heel traag en gelaagd.
Dat trage proces geeft me vrijheid. Ik kan dingen aanpassen, overschilderen, opnieuw nadenken. Fouten zijn geen probleem, ze maken deel uit van het proces. Het is net daarin dat ik ruimte vind om echt te creëren.
MET WELKE MATERIALEN EN TECHNIEKEN WERK JE?
In essentie ben ik een lineaire tekenaar. Ik werk veel met lijnen, een beetje in de traditie van de klare lijn, zoals je die kent van bijvoorbeeld Kuifje.
Mijn beelden beginnen vaak als lijntekeningen, als constructies. Maar tijdens het schilderen gebeurt er iets extra: er ontstaan volumes, licht en schaduw, texturen en kleuren. Dat vertaalt de lijn naar iets rijkers.
Ik zie mezelf daarom als een soort “verborgen” lineaire tekenaar die schildert.
JE ATELIER STAAT VOL MET SPEELGOED EN OBJECTEN. WELKE ROL SPEELT DAT IN JE WERK?
Ik ben altijd een verzamelaar geweest. Ik hou ervan om dingen samen te brengen en spanningen te creëren tussen verschillende objecten. Mijn werk is ook vrij eclectisch, zowel qua vormen als kleuren.
Voor mij is verzamelen een manier om de wereld te begrijpen. Ik probeer verbanden te leggen tussen dingen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben. Net in die ontmoetingen ontstaat iets nieuws.
Daarnaast speelt herinnering een grote rol. Veel van die objecten hebben een persoonlijke betekenis, maar zijn tegelijk herkenbaar voor anderen. Ze duiken ook op in mijn werk, waar ze bijna tot leven komen. Dat zorgt soms voor een surrealistisch effect.
HUMOR SPEELT EEN BELANGRIJKE ROL IN JE WERK. WAAROM IS DAT ZO?
Ik werk heel verhalend en wil dat mensen iets voelen wanneer ze naar mijn werk kijken. Humor is voor mij een manier om een brug te slaan naar de kijker.
Emoties liggen dicht bij elkaar, een lach en een traan kunnen soms naast elkaar bestaan. Humor helpt om die connectie te maken en iets los te maken bij mensen.
Het is ook gewoon hoe ik in het leven sta. Die houding sijpelt vanzelf door in mijn werk.
JE BENT OPGEGROEID OP EEN BOERDERIJ IN WEST-VLAANDEREN. HOE BEN JE VAN DAAR UITGEGROEID NAAR EEN TEKENAAR MET GROTE INTERNATIONALE OPDRACHTEN EN KLANTEN?
Ik ben niet opgegroeid met “grote Kunst", maar had wel altijd de drang en motivatie om dingen te maken. Dat is mijn motor geweest.
Er zat nooit een strak plan achter mijn carrière. Het is eerder een kwestie van openstaan voor kansen en zien wat er op je pad komt. Als een samenwerking goed aanvoelt en ik er een connectie mee heb, ga ik ervoor.
Opdrachten zie ik als cadeaus. Je weet nooit op voorhand waar je terechtkomt, dus het is belangrijk om vertrouwen te hebben en gewoon door te gaan.
VOOR WELKE OPDRACHTGEVERS HEB JE ZOAL GEWERKT?
Dat is heel uiteenlopend. Ik heb onder andere stoffen ontworpen voor Prada, T-shirts voor Lacoste en illustraties gemaakt voor Wired Magazine, Variety en The New York Times.
Daarnaast werk ik ook dichter bij huis voor publicaties zoals De Standaard, Humo en De Morgen, en in Nederland voor de VPRO Gids.
Ik maak ook boeken, strips, prints en platenhoezen. Die variatie vind ik net heel boeiend. Voor mij maakt het niet uit of het om een groot merk gaat of een klein project. Het werk zelf moet gewoon goed zijn.
HOE GA JE TE WERK BIJ EEN NIEUWE ILLUSTRATIE?
Mijn proces begint met noteren en schetsen. Ik heb altijd schetsboeken bij me en doe veel onderzoek vooraf.
Bij opdrachten stuur ik eerst schetsen door om te kijken of we in de juiste richting zitten. Feedback is belangrijk voor mij, het helpt om niet vast te zitten in mijn eigen hoofd.
Ik werk bijna volledig met de hand, met pen, inkt en potlood. Die tactiliteit is belangrijk voor mij. Het voelt authentieker, en bovendien zitten we al genoeg op schermen denk ik. Ik krijg daarboven ook migraines van te veel op een scherm te kijken.
WAT MAAKT JOUW WERK HERKENBAAR?
Mijn werk is kleurrijk, vaak humoristisch en bevat een vleugje surrealisme. Maar bovenal probeer ik altijd iets te vertellen.
De herkenbaarheid zit vooral in de figuren, de kleuren en de combinatie van speelsheid en emotie.
HOE VERLIEP DE SAMENWERKING MET YUGEN?
Ik werd gecontacteerd door Yugen met de vraag of ik een ontwerp wilde maken. Aanvankelijk was het voor flesjes, maar later werd dat uitgebreid naar blikjes.
Wat me meteen aansprak, was de vrijheid die ik kreeg. Het was echt carte blanche: “kom maar met een idee”.
Ik heb een aantal schetsen doorgestuurd en we zaten vrij snel op dezelfde lijn. De enige echte beperking was het formaat, maar net dat vind ik interessant: binnen een kader creatief zijn.
KAN JE HET ONTWERP BESCHRIJVEN DAT JE VOOR YUGEN MAAKTE?
Ik wilde een dynamisch beeld creëren, iets dat beweegt en energie uitstraalt.
Het idee van een wiel of cyclus kwam snel naar boven — iets dat vooruitgaat. Dat heb ik gecombineerd met organische vormen, waardoor ik uitkwam bij een soort plantwezen.
Dat wezen rijdt op een soort motor, maar in plaats van uitlaatgassen komen er bloemen uit. Het beeld moest positief en levendig zijn.
Je ziet ook schildpadden die worden ingehaald, wat het gevoel van beweging versterkt. Het geheel is een soort speels, vrolijk universum gebaseerd op planten, vormen en fantasie.
HOE VOELT HET OM JE WERK OP EEN PRODUCT IN DE SUPERMARKT TE ZIEN?
Dat vind ik heel leuk en ook een beetje grappig. Ik hou van het idee dat beelden deel worden van het dagelijks leven.
Vroeger werd ik al gefascineerd door logo’s en mascottes van merken. Voor dit project wilde ik eigenlijk zo een soort mascotte creëren voor de kiwi maté smaak, een belichaming van een gevoel. Dat idee van herkenbaarheid en emotie stond centraal.
Het mooie is ook dat zo’n object blijft bestaan. Een flesje kan nadien een tweede leven krijgen. Mijn schoonmoeder zet er bijvoorbeeld een bloem in. Het werk leeft verder, en dat maakt het bijzonder.
Ontdek meer van Brecht Vandenbroucke's kunst en volg hem op instagram: @brechtvandenbroucke
